HNP se voorlegging vir 3 Junie te Paardekraal

Agtergrond:

‘n Uitnodging is deur die Boere-Afrikanervolksraad aan volksgenote gerig om op 3 Junie 2017 voorstelle te maak in verband met ‘n nuwe volksraadsverkiesing en die mandaat wat aan sodanige Volksraad gegee moet word.

Die HNP se voorstelle wentel om die volgende vyf aspekte:

1. Die wenslikheid van verdere verkiesings al dan nie
2. Aanloop tot die verkiesing
3. Die verkiesing self
4. Grootte van die Volksraad en sy werking
5. Volksraad as Volksregering

Aanbevelings
 1. Die wenslikheid van verdere verkiesings al dan nie

Daar word aanbeveel dat

1.1 die Volksraad en die VVK permanente instellings moet wees om die Boere-Afrikanervolk te dien. Eie verkiesings is een van die sterkste vreedsame vorms van weerstand teen en verwerping van die heersende politieke bedeling. Daarom mag dit nie nou getermineer word nie. (Die moontlikheid bestaan dat daar dalk minder mense aan die volgende verkiesing kan deelneem as die vorige keer, as gevolg van verminderde publisiteitsmoontlikhede. Nogtans is die gevoel dat die verkiesing moet voortgaan. Uiteindelik sal volhoubaarheid en deursettingsvermoë vertroue wen by kiesers); en

1.2 daar ‘n duidelike onderskeid tussen die twee liggame moet wees.

a. Die Volksraad is ‘n politieke liggaam van verkose verteenwoordigers wat almal wat hom as hul verteenwoordiger beskou, verteenwoordig. ‘n Volksraad moet vir ‘n termyn van 5 jaar verkies word, waarna dit moet ontbind en ‘n nuwe verkiesing gehou moet word. Verkiesings kan vervroeg word indien die Volksraad so besluit, en kan vir hoogstens een jaar uitgestel word.

b. Die VVK (Volksraad Verkiesing Kommissie) is ‘n administratiewe liggaam wat as enigste taak het om volksverkiesings en referendums te fasiliteer. Die VVK moet as ‘n onafhanklike liggaam funksioneer kragtens ‘n wet wat deur die Volksraad goedgekeur word. Die VVK moet hom weerhou van politieke uitsprake en aktiwiteite — sodanige uitsprake en aktiwiteite word deur die Volksraad hanteer.

1.3 Voorts word aanbeveel dat mnr. Paul Kruger versoek word om hom as kandidaat vir die Volksraad beskikbaar te stel, en ‘n persoon wat nie in die politiek figureer nie, as voorsitter van die VVK aangewys word. (Mnr. Kruger se direkte betrokkenheid by die politiek kan ‘n vraagteken plaas oor die onafhanklikheid en onpartydigheid van die VVK en dit skep verwarring by die publiek oor die onderskeid tussen die twee liggame).

2. Aanloop tot die verkiesing
Maksimale deelname moet nagestreef word, ook wat betref kandidate. Derhalwe word aanbeveel dat

a. daar gekyk moet word na die moontlikheid van aanlyn-registrasie van kiesers sodat waar daar nie (voldoende) registrasiebeamptes is nie, kiesers steeds kan voel dat hulle kan deelneem;

b. die stelsel van nominasies vir kandidate vereenvoudig moet word. ‘n Kandidaat se kandidatuur moet deur die handtekeninge van 50 geregistreerde kiesers ondersteun word. Daar moet gepoog word om selfs kandidate te werf wat moontlik ‘n mate van omstredenheid aan die veldtog kan gee, en dit sal op sigself publisiteit verseker. Dit sal ook vir die kiesers ‘n groter keuse gee, en vir die nuwe Volksraad ‘n aanduiding gee in terme van beleidsrigtings;

c. een persoon ‘n maksimum van 3 kandidate mag voorstel; en

d. meer aandag tydens die veldtog gegee word aan bepaalde kwessies wat ons volk raak, soos eiendomsreg, taal, godsdiensregte, onderwys, beveiliging ens.

3. Die Verkiesing self
Omdat verkiesings duur is en veral afstande ‘n rol speel, word aanbeveel dat goedkoper en meer bereikbare opsies in werking gestel moet word.

a. ‘n Elektroniese aanlyn-stemstelsel moet oorweeg word, wat selfs geregistreerde kiesers in die buiteland makliker kan laat deelneem.

b. Met ‘n veilige aanlyn-stelsel kan die verkiesing selfs oor meer as een dag plaasvind, en kan referendums oor bepaalde vraagstukke maklik en teen lae koste gehou word.

c. By plekke waar veral bejaardes is wat geen internet toegang het nie, kan konvensionele stembusse opgerig word, en daar kan met hulle onderhandel word om die koste daarvan heeltemal of gedeeltelik te delg.

4. Grootte van die Volksraad en sy werking
Daar word aanbeveel dat  
4.1 die Volksraad na twaalf (vyftien?) verkose lede uitgebrei word sodat dit meer ‘n Raad is en minder soos ‘n komitee vertoon;

4.2 die Volksraad sy eie voorsitter en ondervoorsitter kies. Die rede is prakties, want die kiesers kan ‘n populistiese kandidaat groot steun gee, maar dit kan iemand wees sonder leierseienskappe of –ervaring;

4.3 die Volksraad adviseurs met kundigheid oor bepaalde sake benoem, wat Volksraadsittings met spreekreg, maar nie stemreg nie, bywoon. Die doel daarvan is om bepaalde kundigheid wat nodig mag wees, te bekom om die werking en besluite van die Raad te verbeter;

4.4 sittings van die Raad minstens kwartaalliks geskied. Die Volksraad besluit welke sittings of dele van sittings openbaar, en welke geslote sal wees; en

4.5 sittings soms in die Ou Raadsaal op Kerkplein gehou word om statuur aan die Raad te gee. Die Raadsaal kan teen billike koste gehuur word en die publiek kan ook toegang tot die galery kan hê.

5. Volksraad as volksregering
Daar word aanbeveel dat
5.1 die Volksraad sy primêre mandaat om territoriale selfbeskikking vir die Boere-Afrikanervolk na te streef en te help verwesenlik, behou. Daarvoor moet hy toenemend internasionale kontakte opbou, en selfs goedgesinde mense in die buiteland as ambassadeurs kan aanstel en afdank;

5.2 die Volksraad se mandaat verder uitgebrei word om hom as ‘n volksregering te vestig, wat hom uitspreek oor en beywer vir sake wat vir ons volk belangrik is. Sy gesagsbasis sal oorreding en vrywillige aanvaarding deur volksgenote, organisasies en instansies wees;

5.3 die Volksraad die terreine van die volkslewe waarvoor en in die mate waartoe sy politieke gesag aanvaar word, reël deur toepaslike “volkswetgewing” (ordereglemente) te skep, byvoorbeeld:

a. “wetgewing” (ordereglement) wat ‘n verkiesingskommisie (VVK) daarstel en sy magte en funksionering bepaal. (Tans opereer die VVK onder ‘n mandaat wat jare gelede in beginsel deur ‘n byeenkoms van volksorganisasies —waarvan sommige wsk. nie meer bestaan nie — gegee is. Sy reëls is deur homself opgestel met weinig inspraak van die volk. Sonder sodanige “wet”/ordereglement kan hy sy reëls na willekeur verander en toepas sonder aanspreeklikheid aan enigiemand);

b. “wetgewing” (ordereglement) wat die Volksraad se magte en funksionering bepaal, bv. wanneer die staat se instrumente van wet en orde in duie stort en volkseie beskermingsinstansies hulle op die politieke gesag en beskerming van die Volksraad wil beroep;

5.4 die Voorsitter as ‘n “eerste minister” opereer maar die titel Voorsitter behou. Hy kan ‘n Uitvoerende Komitee aanwys van wie die lede vir spesifieke portefeuljes verantwoordelik is; en

5.5 die Volksraad deurlopend gesprekke moet voer met organisasies en groepe wat ‘n vorm van selfbeskikking ondersteun, met die oog op die vind van gemeenskaplike grond en toenemende eenstemmigheid in volksgeledere oor die saak. “Eendrag maak mag”.

Peet Joubert
Voorsitter

22 Mei 2017

 

 

 

Koers in die Krisis! (nr 11)

17 Mei 2017

 Jaap Marais aan die woord:

Die prys vir vryheid is nooit te hoog nie

My boodskap aan u is: wees sterk en trou aan wat ons het – ons land, ons godsdiens, ons taal, ons kultuur, ons Witmanskap.

Wees sterk in die aanspraak op die reg om voorkeur te hê vir wat ons eie is: ons taal, ons kultuur, ons godsdiens, ons blanke ras. Wees sterk in die aandrang op ons reg om in Afrika vry te wees om onsself te wees. Wees sterk in die wil om ons eie te begrens en te beskerm met ons lewens.

Moenie dat ons bang gepraat word vir die uitdaging van Afrika nie. Moenie dat ons bang gepraat word vir die eise van die stryd nie. Die prys van ’n volk se vaderland en vryheid is nooit te hoog om te betaal nie.

Vir die wat gesteld is op ons volk se eer en selfrespek, wat trou is aan ons volk se geskiedenis van stryd teen oorheersing deur buitelandse magte en swart getalle, vir hulle is die oproep: Staan op vir ons taal, ons kultuur, ons beskawing. Soek krag na bo en na binne. Staan op vir ons reg in die land wat ons land is.

Staan saam vir die beskerming van wat vir ons heilig en onvervreembaar is. Staan vas in die wete dat bo ons ’n God van geregtigheid is en dat agter ons die groot vryheidshelde van ons volk staan. Hulle roep ons op tot dade. Moenie swig nie, moenie vlug nie. Die geskiedenis van ons volk is nie gemaak deur die paaiers en verraaiers of deur die swigters en vlugters nie.

Staan op, staan saam, staan vas. Wees bereid tot stryd vir wat ons het en wat ons verwerf het in hierdie land. En dan sal Suid-Afrika weet dat haar kinders haar roepstem verstaan.

 

Jaap Marais, 31 Desember 1993

Nuwejaarsboodskap

Koers in die Krisis! (nr 10)

10 Mei 2017

Jaap Marais aan die woord:

Nasionalisme: ’n Kontrak met ons nageslag

Ons grootste probleem is dat die massamedia ons historiese sin wil doodmaak. Hulle wil hê ons moet vloek teen ons voorgeslag. Ons moet in die beskuldigdebank gaan staan weens apartheid. Ons moet aan die wêreld skuld bely dat apartheid ’n sonde was en ons moet ons rug draai op ons helde van die verlede.

Die oomblik as ’n volk losgesny word van sy geskiedenis, as hy sy helde wil onteer, dan is hy magteloos teen elke vyand wat daar in die wêreld is. Daarom dat Edmond Burke gesê het: as jy nie terugkyk na jou voorouers nie, sal jy nooit vooruit kyk na jou nageslag nie. 

En dit is waarskynlik die belangrikste rol wat nasionalisme in ’n volk het. Nasionalisme is die kontrak tussen die wat was, die wat is, en die wat na ons sal kom. En dit is daardie kontrak wat die kon”nuïteit aan ’n volk gee, wat sy geslagte bind en wat veral deur die geskiedenis en die dade van sy helde aangevuur word – aangevuur tot die aanvaarding van groot uitdagings wat aan ’n volk gestel word.

Genl De Gaulle het gesê: nie vrede maak, nie versoening nie. Konfrontrasie. Konfrontasie met dié wat jou ondergang soek. En as ’n volk daardie sin verloor, is hy magteloos en sal hy van die verhoog van die geskiedenis afgevee word. Oorloë word nie verloor en veldslae word nie verloor deur wapenmag nie, maar wanneer mense moed en hoop verloor.

En dit is die taak wat die media vandag het: die Afrikaners moet moedeloos gemaak word. Ons moet dink daar is net een manier van optrede, en dit is dat jy moet deel word van hierdie bedrieglike en verraderlike bestel wat op ons afgeforseer is.

Moenie moedeloos word nie! Wees trou aan ons volk. Wees trou aan ons volk se geskiedenis.

Mnr Jaap Marais, 16 Maart 1995

Opwindende tye: Kommentaar in Die Afikaner

As daar nou een feit soos ‘n koei is, is dat Suid-Afrika beslis opwindende tye beleef. Wat egter net so seker is, is dat baie van die opwinding maar eerder kon gebly het. Maar die derde feit daaromheen, is dat van die opwinding ook geleenthede skep.

Die politieke landskap is sedert die begin van die jaar inderdaad interessant, alhoewel dit daagliks al hoe meer onstuimig word.

In die vorige uitgawe het ons al gepraat van die rewolusie wat aan die gang is. Dit is egter duidelik dat dit selfs hewiger is as wat ons aanvanklik verwag het.

Radikale transformasie het die kodewoord geword nadat radikale ekonomiese transformasie die sneller getrek het. Wat daar met al die radikale transformasies bedoel word, is glashelder: Blankes moet ontneem word wat hulle ook al mag he, en hulle moet liefs oral verwyder word of totaal magteloos gemaak word.

Waar daar in die verlede nog redelik omsigtig met woorde omgegaan is, is die aanslag nou blatant rassisties, en ANC-ampsdraers ding mee om mekaar te oortref in ongebreidelde haat teen die Blanke, terwyl die eerste openlike dreigemente teen die Blankes ook reeds geuiter is.

Dit wat tans uit ANC-kringe kom, laat selfs ‘n Julius Malema na ‘n soet kleuterskoolseuntjie lyk.

Intussen durf ‘n Blanke nie meer sy of haar mond oopmaak nie. Daarvan kan die superlinkse Helen Zille getuig. Al haar gedansery met die swart massas om stemme te werf, en al haar soene om te wys hoe lief sy vir die swart nasie is, was niks werd nie en vergete toe sy dit durf waag om te insinueer dat onder ‘n voormalige blanke bewind daar iets sinvols tot stand gekom het, al was dit dan net die infrastruktuur van paaie, mediese sorg en ‘n regstelsel. Net daardie veraf verwysing na blanke sukses, kan haar haar politieke loopbaan kos, want in wese is dit ’n erkenning dat die swart regering van die afgelope twee dekades ’n gemors maak, en die skoen druk hulle!

Die Zille-episode het natuurlik die een voordeel en dit is dat die DA onder sy swart leiertjie nou sy ware swart kleure wys. Dit word nou duidelik dat wit stemme voorlopig nog welkom is, solank hulle eintlik maar stilbly.

Die EFF is tot ’n groot mate identiteitloos as gevolg van die skielike radikalisering van die ANC. Aan die een kant wil Malema die groot revolusioner wees, en aan die ander kant is hy in bondgenootskappe met die DA, waarvan die leier met ’n blanke vrou getroud Bespiegelinge dat Malema al in die geheim met ANC-leiers in gesprek was, verbaas nie. Trouens, die vermoede is al uitgespreek dat Malema se party juis deur die ANC geskep is sodat dit die ANC die kans kan gee om meer radikaal te word. Die EFF het dit sedert sy stigting reggekry om die hele parlementere politieke spektrum na links te trek.

As dit gese is, kan die vraag gevra word wat dan nou so positief kan wees as die politieke toneel verradikaliseer teen die Blanke?

Ten minste weet die Blanke nou dat hy van die stelsel niks moet verwag nie. Enige toegeeflikheid teenoor die ANC of die regering word as blote swakheid gesien. Mnr. Jaap Marais het altyd die vergelyking met die wig en die deur getref: sodra die dun punt van die wig die deur effens oopmaak, sal hy nie ophou voor die deur heeltemal oop is nie. Die ANC en hulle kommunistiese mentors is meesters daarin.

Hulle het daardie tegniek gevolg met De Klerk en kie by Kodesa, en hulle volg steeds dieselfde taktiek.

Daarom is dit uiters gevaarlik om enige ooreenkoms met hulle aan te gaan, want dit is nie die papier werd waarop dit geskryf staan nie. Die ANC gaan nie ophou voor hy al die grond van die boere gevat het nie. Die 30% grond in swart hande is net ’n tussentydse doelwit. Hulle gaan nie tevrede wees met 50% swart aandeelhouding in besighede nie. Dit is net ’n tussentydse doelwit. Om dus nou te dink om hulle te help om daardie doelwitte te help bereik, is bloot uitgestelde selfmoord.

Dit is egter in hierdie tye uiters gevaarlik om na strooihalms te gryp. Die optogte teen Zuma is ’n voorbeeld daarvan. In ’n tyd dat die land oorloop van rassespanning, het die liberale media uit hulle pad gegaan om aan te toon hoe goed die optogte gewerk het, waar Wit, Bruin en Swart saam deelgeneem het en waar rasseharmonie dan nou skielik herstel

  1. Die optogte het gegaan teen die persoon van Zuma, nie teen sy ideologie en beginsels nie. Sodra hy weg is, sal die EFF, wat nou saam met die Blankes geloop het, net so vinnig omdraai en sy anti-blanke sentimente laat blyk met bewerings dat ons grond gesteel het en dat ons uit die ekonomie verwyder moet word.

Die ander strooihalm wat mense maar kan los, is die gewaande verdeeldheid in die ANC. Niemand het bedank na Zuma se kabinetskommeling nie, behalwe die wat deur hom afgedank is. Zuma staan sterk. Ons moenie dat ons westerse denke ons dinge laat sien wat nie bestaan nie. Afrika dink anders, soos blyk uit prof. Andre Duvenhage se voorlegging onlangs by TLU SA, waaroor ons in hierdie uitgawe berig.

Die positiewe waaraan ons moet vasklou, is ons identiteit en ons geskiedenis. Daarom dat ons in hierdie uitgawe ook goeie aandag gee aan die herdenking van die Slag van Majuba, waar volksgenote jaarliks in groot getalle bymekaarkom, en mekaar versterk en bemoedig. Waar kinders hulleself geniet en waar die volgende geslag al hulle kinders heen bring om moed uit die geskiedenis te put. Want een ding van die geskiedenis is waar: hy herhaal homself: helaas die slegte, maar gelukkig ook die goeie.

Koers in die Krisis! (nr 9)

1 Mei 2017

Jaap Marais aan die woord:

Wees trou aan ons geskiedenis

As ons trou wil wees aan wat ons is en wat ons het in Suid-Afrika, dan moet ons trou wees aan ons geskiedenis. Dan moet ons opstaan en sê ons verwerp hierdie verraderlike bestel wat op ons afgedwing is. Ons sal nie daaraan deel hê nie. Dit is net as ’n volk deur nasionalisme aangevuur word dat hy daartoe in staat is. In die orde van die natuur sterf elke ding wat nie ’n harstog vir die lewe het nie. En daardie hartstog word betuig deur bereidwilligheid tot stryd vir wat stryd werd is. Dit is daardie hartstog wat ’n volk laat lewe.

’n Samelewing en ’n volk is lewenskragtig in dieselfde mate waarin hy glo dat daar dinge is wat meer werd is as die handhawing van lewe self. Daaruit word heldedom gebore. Dit is daaruit dat mense soos De Wet, De la Rey en die politieke stryders soos Hertzog en Strijdom en Verwoerd werklik uitgestyg het tot heldedom omdat hulle geweet het hulle lewe is minder werd as dié dinge wat groter is in hulle volk se bestaan.

Die vryheid wat ons gehad het, moes eers verloor word dat ons die betekenis en die waarde daarvan reg kon besef. Uit elke krisis wat die Afrikanervolk gehad het, het hy sterker uitgekom. Ons is een van die voortreflikste volke in die wêreld. Daarom kon ons deur al die storms wat daar oor ons volk gekom het, oorlewe. Daarom kon ons as Blankes in Afrika die een volk word wat uit hierdie aarde opgestaan het en hierdie land getem het en opgebou het tot die sterkste staat in Afrika. Sonder daardie voortreflikheid sou dit nie gebeur het nie.

In al die jare van hierdie land se bestaan het ons gesê blank Suid-Afrika is ons land. Ons het nie ’n ander land nie. En ons gaan nie van hom af wegtrek nie. Ons gaan hom terugvat, want hierdie bestel gaan misluk. Afrika gaan inmekaar stort. Wanneer dit gaan gebeur, en hoe dit gaan gebeur, kan ek nie vir u sê nie, maar daardie dag gaan kom en al wat ek vir u sê, is, laat ons saamstaan, laat ons ons geledere sluit, laat ons ons verbind aan mekaar in ’n vaste organisasie sodat ons in verbinding is met mekaar, sodat ons mekaar kan bemoedig, sodat ons saam oor dinge kan dink en saam kan doen. Dan word ’n klein getal ’n groot mag.

Die geskiedenis is altyd gemaak deur die klein minderhede van ’n volk wat begeesterd en oortuig is in hulle saak.

Mnr Jaap Marais, 16 Maart 1995

Koers in die Krisis Nr 8

25 April 2017

Jaap Marais aan die woord:

Nasionalisme is ’n onvernietigbare mag (2)

Moenie vir u laat inpraat dat die skyn van ’n oormag nou alles beëindig het nie. Toe die Bittereinders begin het in Augustus 1900 het dit gelyk of alles verlore was. Die Bittereinders het die wil gehad om weer die stryd te hervat en te volhard. Dit is een van die belangrikste kenmerke van die Afrikanervolk. Nie dat hy met ’n blitsige optrede groot suksesse behaal nie, maar sy onbreekbare volharding: aanhou, aanhou, aanhou.

Na 1902 is sestig jaar aangehou om hierdie land weer ons land te maak – vry van die Britse oorheersing. Sestig jaar. Dit is die uitdaging wat ook voor ons staan. Ons moet by die onmiddellike situasie verby kyk: net soos daardie Bittereinders. Ons moet net voortgaan op die basis waarop ons begin het en die erfgename geword het van die manne wat voor ons was. Ons moet op die basis van Afrikanernasionalisme die stryd voortsit.

Ek verwys na die nasionalisme, maar dit was een van die Nederlandse skrywers wat onlangs gesê het: “Nog godsdiens, nog kommunisme het daarin geslaag om die nasionalisme onder te kry”.

Mense het die behoefte om aan ’n volk te behoort, hulle daarmee te vereenselwig en daarop trots te wees. Dit is die lewenskrag van die nasionalisme.

Daarom, laat ons vir onsself by die begin van hierdie jaar dit duidelik kry: Nasionalisme is ’n onvernietigbare mag op aarde. Ons is geroepe om die bewakers en die draers van daardie nasionalisme te wees. In daardie stryd het ons te doen met die basiese waardes van ons volk: taal, volkskap, vaderland, vryheid. Dít is die wekwoorde waarop ons ons vestig as ons die uitdaging aanvaar om weer vry te word in hierdie land en vir die wêreld te sê: Dié land is óns land. Ons gaan nie vertrek uit hom nie. Ons gee hom nie oor nie.

JA Marais, HNP-kongres

24 Maart 2000

Feite oor apartheid en die blanke bewind in SA

Die linkse media in Suid-Afrika sing saam in een leuenagtige koor oor die sondes van apartheid en hoe onderdrukkend apartheid teenoor die swart bevolking van Suid-Afrika was.
Wyle mnr Jaap Marais het hierdie leuen ondubbelsinng is sy geëerde werk,
Die Era van Verwoerd, ontmasker en die waarheid oor die sukses van apartheid uitgespel.
Apartheid was en is die mees regverdige politieke beleid oor alle tye.
In 1988 is ‘n boek, The Lie of Apartheid and other true stories from South Africa, gepubliseer.
Baie interessante feite oor apartheid en die blanke bewind in SA verskyn in dié boek.
Daar word in dié boek geskryf “hoe welwillend die Wit reus van Afrika in werklikheid was.
Aanhalings uit die boek word hierby aangeheg. Dit is in Engels, maar dit is alles die moeite werd om te lees.
Kyk hoe die leuens wat ons daagliks hoor, in die boek weerspreek word.
Louis van der Schyff
21 April 2017

Koers in die Krisis Nr 7

 Jaap Marais aan die woord:

Nasionalisme is ’n onvernietigbare mag

Ons moet dit besef: die Afrikanervolk staan in die pad van ander belange en ander magte. Hierdie land is een van die rykste lande in die wêreld en sy minerale rykdom is ’n aantreklikheid vir daardie magte. Ons is verbind tot stryd as ons wil volk wees in hierdie land. En ons is verbind tot afgesonderdheid in hierdie land. Ons sterkte het nog nooit gelê in ons bondgenootskap met groot magte nie, maar in die innerlike vertroue en wete van die reg van ons saak. Daar het ons krag gelê.

Dus, ons moenie vir ons laat bangpraat en moedeloos praat nie, want dit sal die gevaarlikste ding van alles wees. Ons moet besef die Britse stryd het weer geseëvier. Moenie vir u laat vertel dit is die ANC wat gewen het nie, dit is die Britse vyandigheid wat weer geseëvier het oor die Afrikaners. Ons sit met groot magte teen ons, maar die belangrikste mag in Suid-Afrika is die Afrikanernasionalisme. Dit is wat hierdie land gemaak het en dit is die een ding wat nou weer as ’n mag moet opgebou word as ons onsself weer vry wil maak in hierdie land.

Nasionalisme is een van die merkwaardigste verskynsels wat daar ooit in die geskiedenis was. Dink maar net aan die magtige Soviet-Unie. Die kommuniste kon nie daarin slaag om die nasionalisme te vernietig nie. Selfs met die Christelike godsdiens het elke nasie nog sy eie identiteit bewustelik nagestrewe. Die nasionalisme is ’n onvernietigbare mag en daarom, as ons onsself wil handhaaf vir die toekoms, is die eerste prioriteit dat ons in ons harte sê ons berus nie in hierdie bedrieglike en verraderlike verowering nie.

Die tweede ding is: wat doen ons dan? Ons moet weer Afrikanernasionalisme in beweging bring. En dit sal ons moet doen rondom ons liefde vir ons taal en ons gebondenheid aan ons geskiedenis.

Jaap Marais, 28 April 1995

Dinee by Blinkpan

Mediaverklaring: Afrikaans uit howe geban

Dit is nie net die regering wat Afrikaans probeer vernietig nie. Die regsprekende gesag veg sy aan sy met hom teen ons taal en kultuur. Wanneer dit hulle pas, beroep die spul huigelaars hulle op die S.A. grondwet, maar wanneer hulle die Afrikaner wil verkleineer, verdruk en vertrap, kan die grondwet met sy kastige waarborge ewe gerieflik geïgnoreer word.

Mongoeng het mos reeds uitspraak gelewer dat “any reliance by white South Africans, particularly white Afrikaner people, on a cultural tradition founded in history finds no recognition in the Constitution”. Saamgelees met dié uitspraak, maak besluite soos die onderhawige ‘n klug van Mongoeng se uitspraak dat “The African world-outlook that one only becomes complete when others are appreciated, accommodated and respected, must also enjoy prominence in our approach and attitudes to all matters of importance in this country“.

Maar natuurlik is miskenning van Afrikaans nie vir dié Afrikanerhater ‘n “matter of importance” nie, want in sy oë is die Boere-Afrikaner nie deel van die “others” wat waardeer, geakkommodeer en gerespekteer moet word nie. Tog ironies dat dié hoofregter die imperialis, lord Charles Somerset, wat twee eeue gelede ook Afrikaans uit die howe geban het, so na-aap!

Sy houding vindikeer ons volk se verwerping van die heersende grondwetlike bedeling waarin ons die vyandskap van die vreemde owerheid en sy vennote moet verduur, en ons aandrang op selfbeskikking. Intussen kan hy gerus bedink dat werklike of vermeende onregte van die verlede nie goed gemaak kan word deur die pleeg van nuwe onregte in die hede nie. Dit blaas net haat aan.

Andries Breytenbach

HNP-Leier

18 April 2017

Koers in die Krisis! (nr 6)

11 April 2017

Jaap Marais aan die woord:

Die Afrikanervolk se land

Laat ons vir die wêreld sê: Dié land is óns land. Ons gaan nie hieruit weg nie. En vir die mense wat maklik sê, hoe kan jy sê dit is ons land, dan sê ek vir hom: Het ons dan nooit ‘n land gehad nie en as ons nooit ‘n land gehad het nie, waarom het ons oorloë geveg?

Daar is een groep mense in Suid-Afrika wat ‘n geboortereg het op hierdie land. Dit is die Afrikaners.

En ek is nie onverskillig nie, maar wanneer hierdie bestel inmekaar stort (en dit sal gepaard gaan met geweld) laat ons dan bereid wees om die nuwe grense van ons Vaderland en ons vryheid ook met bloed te trek.

Jaap Marais, 26 Februarie 2000.

Majubafees, Malmesbury.

Kliek hier vir die .pdf-weergawe: 
https://gallery.mailchimp.com/23ce74e57f4865fc93811627a/files/f2b59043-6064-495c-8c62-eb47b1a3d1d3/Koers_in_die_Krisis_nr_6.pd

Die HNP se verklaring rakende die afgradering van Suid-Afrika na rommelstatus

Mediaverklaring

Rommelstatus: Hoe ver gaan die ANC Suid-Afrika nóg afbreek?

Die besluit van Standard & Poor’s om Suid-Afrika tot rommelstatus af te gradeer, het nie as ’n verrassing gekom nie. Dié afgradering dreig lankal en het nou ’n werklikheid geword– onder ANC-bewind.

Dit het by die ANC-bewind mode geword om die skuld vir alles wat as gevolg van swak regering en bestuur gebeur, voor die deur van apartheid te lê. Daarom is dit nodig om nou, met dié afgradering, ’n vergelyking te tref tussen die regerings van die ANC, nou, en die NP onder wyle dr HF Verwoerd met sy suksesvolle beleid van afsonderlike ontwikkeling.

In die sestigerjare was Suid-Afrika ’n Eerste Wêreldland. Suid-Afrika het op ekonomiese gebied onder die top tien Westerse lande getel en was die sterkste ekonomiese land in Afrika. Die Engelse pers het geskryf “South Africa is suffering from a surfeit of prosperity and is a shining example of success on a troubled continent”. (Rand Daily Mail, 30 Julie 1966). Die ekonomiese groeikoers was 6% en die inflasie-koers was 2% en 74% van nuwe arbeid kon jaarliks in die formele sektor opgeneem word. Werkloosheid het bykans nie bestaan nie. Die ekonomiese groeikoers onder die blanke bevolking was 5,7% en onder die swart bevolking 7,8%. Dit het goed gegaan met al die mense in Suid-Afrika.

Die suksesverhaal van dr Verwoerd het die ver-beelding van die wêreld aangegryp. Dit is alles ver-nietig deur ’n grypsugtige ANC-bewind. Die jongste  “sukses”  van rommelstatus van die ANC gaan net nog meer ekonomiese druk op die belastingbetaler plaas, wat in hoofsaak die blanke belastingpligtige gaan raak.

Die   Afrikanervolk   het,   toe   hy   die   politieke   mag gehad   het,   die   sukses   soos   hier-bo aangehaal, vir al Suid-Afrika se mense behaal. Ons is moeg om die ekonomiese melkkoei van ’n onbevoegde regering te wees. Ons sal die ideaal om as volk vry te wees en oor onsself te regeer, nie prysgee nie. Dan sal ons weer die sukses waartoe ons volk in staat was, en is, herstel.

Louis van der Schyff

Hoofsekretaris

4 April 2017

 

Vryemark stabiliteit teenoor korrektiewe sosialisme

Die Handves van Regte beskik oor ʼn omvattende pakket van burgerlike en politeke regte en vryhede soos die reg op gelykheid voor die reg en die reg teen onbillike diskriminasie deur die staat (artikel 9(1) en (3)); menswaardigheid (artikel 10), (sien egter die opmerking oor die reg op waardigheid in die paragraaf onmiddellik hier onder), basiese vryhede vir elkeen met inbegrip van die reg op persoonlike vryheid en sekuriteit (artikel 12); Vryheid van slawerny, knegskap en dwangarbeid (artikel 13), die reg op privaatheid (artikel 14); godsdiens- en meningsvryheid (artikel 15); vryheid van uitdrukking (artikel 16); vryheid om te vergader (artikel 17); vryheid van assosiasie (artikel 18); bewegings- en verblyfvryheid (artikel 21); die beskerming van eiendomsreg (artikel 25) en vryheid van bedryf, beroep en professie (artikel 22); die regte van gearresteerdes, aangehoudenes en beskuldigdes (artikel 35).

Hieruit is dit duidelik dat die Handves ʼn omvattende lys van eerste-generasie regte bevat en sodoende juridiese uitdrukking aan die idee van individuele vryheid gee. Die Staat moet ooreenkomstig hierdie regte natuurlik ʼn gunstige situasie skep om die realisering van al die regte moontlik te maak.

Ooreenkomstig hierdie regte sal dit gewoonlik nie vir die Staat nodig wees om ʼn langtermyn beleidsprogram te loods ten einde die bestaande maatskaplike toestande te verander nie.

Teenoor die vryemarkstroming in die Handves van Regte is daar egter ‘n ander stel bepalings wat uitdrukking gee aan die teenoorgestelde, waarna hier as korrektiewe sosialisme verwys word. By sosialistiese opvattings word in hierdie konteks bedoel opvattings wat omvattende inmenging in die gang van die vryemark voorstaan om in die naam van ʼn kollektiewe agent soos die staat, die nasie, die massa of iets dergeliks die ekonomie ingrypend te transformeer en in die proses ekonomiese bates te herverdeel. Bates moet hiervolgens van die “bevoorregtes” weggeneem en aan “minderbevoorregtes” of eertydse benadeeldes oorgedra word met die oog op die verbetering van die maatskaplike toestande van laasgenoemde.

In die Suid-Afrikaanse konteks word hierdie stroming nie as die een of ander vorm van sosialisme uitgedruk nie, maar eerder as vorme van regstelling en herverdeling wat deur eertydse ongeregtigheid genoodsaak word en as deel van ‘n projek van transformatiewe konstitusionalisme, waarna hierbo verwys is, beskou word.

Nogtans kan die sosialistiese aard van hierdie regsmaatreëls nie ontken word nie. Die opvallendste bepalings van hierdie aard in die Suid-Afrikaanse Grondwet is ar􀆟kels 26 en 27 wat vir tweedegenerasie sosio-ekonomiese regte voorsiening maak naamlik elkeen se reg op toegang tot geskikte behuising (artikel 26) en die reg op gesondheidsorgdienste; voldoende voedsel en water; en maatskaplike sekerheid, met inbegrip van gepaste maatskaplike bystand indien persone nie in staat is om hulself en hul afhanklikes te onderhou nie.

Dit is natuurlik nie vir die ledig aan al hierdie behoeftes te voldoen nie. Gevolglik bepaal subartikel (2) van albei hierdie artikels in gelykluidende terme dat die staat redelike wetgewende en ander maatreëls moet tref om binne sy beskikbare middele elk van hierdie regte in toenemende mate te verwesenlik.

Die korrektief sosialistiese stroming in die Handves van Regte strek egter verder as artikel 26 en 27. Die reg op gelykheid bied verdere onderskrywing van (korrektief) sosialistiese sentimente en doelwitte. Ofskoon die reg op gelykheid soos aangedui (ook) ʼn vryemark-opvalling weerspieël (gelykheid voor die reg in artikel 9(1) en die reg teen onbillike diskriminasie deur die staat (ar􀆟kel 9(3)), gee dit terselfdertyd uitdrukking aan ʼn verbintenis tot korrektief-sosialistiese oogmerke soos blyk uit ten minste die volgende vier verdere – en teenoorgestelde aspekte – van die reg op gelykheid naamlik: die reg op gelyke beskerming en voordeel van die reg (artikel 9(1)); dat die reg op gelykheid ook die volle en gelyke genieting van alle regte en vryhede insluit (ar􀆟kel 9(2)); die regstellende-aksie-bepaling naamlik dat juis ten einde gelykheid te bewerkstellig die staat “regstellende optrede” moet loods, dit wil sê, daadwerklike stappe om eertydse onbillike diskriminasie uit die weg te ruim ten einde juis, soos gesê, die volle en gelyke genieting van alle regte en vryhede te bewerkstellig.

Volledige artikel in Die Afrikaner